Wat doet de klinisch neuropsycholoog

Er bestaan voor de klinische neuropsychologie drie brede doelstellingen:

1. bijdragen aan de medische (vooral neurologisch en psychiatrische) diagnostiek, door het opsporen van functiestoornissen die cerebrale aandoeningen aannemelijk maken;
2. inventariseren en onderzoeken van functiestoornissen en de gevolgen daarvan (psychologische functie-analyse);
3. behandelen en begeleiden, in psychologische zin, van mensen met functiestoornissen en gedragsproblemen door cerebrale aandoeningen.

Met diagnostiek wordt primaire diagnostiek bedoeld, dus het proces dat tot de uiteindelijke medische diagnose voert. Bij de eerstgenoemde doelstelling vallen uitspraken over lateralisatie, lokalisatie, differentiële diagnose en eventueel over het stadium van cerebrale aandoeningen bij progressie of herstel. Bij de tweede doelstelling is de diagnose meestal al gesteld door de aanvragend arts. Gegeven deze diagnose rijzen er vragen, bijvoorbeeld wat de gevolgen van de aandoening op gedragsniveau zijn, wat de resterende mogelijkheden van de patiënt zijn in de beroepssfeer of ten aanzien van verkeersdeelname, of ook welke niet-medische therapieën overwogen kunnen worden.

Hoe werkt een klinisch neuropsycholoog

Een neuropsychologisch onderzoek bestaat uit een kwalitatief deel en een kwantitatief deel. Subjectieve adviezen of interpretaties zijn dan ook altijd objectief gefundeerd.
De verschillende onderdelen zijn:

1. anamnese
2. observatie
3. onderzoek met behulp van tests, vragenlijsten, quasi-experimentele procedures en gedragsneurologische (screenings)procedures.
4. interpretatie van de testresultaten en integratie met informatie uit anamnese en observatie
5. nabespreking met de client en schriftelijke rapportage met beantwoording van de gestelde vraagstellingen. 

Het patroon van alle testresultaten levert, in samenhang met anamnese en observaties, de grondstof voor beoordeling van het functioneren van onderzochte. Het criterium voor beoordeling is ´consistentie´, de mate waarin de gegevens onderling samenhangen, passen bij hetgeen onder normale omstandigheden van de onderzochte verwacht mag worden en de mate waarin resultaten uit verschillende tests begrijpelijk worden tegen de achtergrond van een neuropsychologische stoornis.